Roma

Lagje që ndryshojnë ritmin

Roma nuk ka një qendër të vetme, por disa qendra me karakter të ndryshëm. Trastevere, në bregun perëndimor të Tiberit, ka rrugica guri, trattori familjare dhe jetë nate që zgjat deri vonë; Monti, pranë Koloseumit, ka dyqane të vogla dhe një ndjenjë lagjeje, jo turistike në pamje të parë. Prati, pranë Vatikanit, është më rezidenciale dhe e organizuar; Testaccio, historikisht lagjja e thertores, sot ka tregun më autentik ushqimor të qytetit dhe kuzhinën romake në formën e saj më origjinale, larg turmave të qendrës historike. Panteoni, me kupolën e hapur në majë (oculus), lë shiun të bjerë drejt e brenda tempullit — një zgjidhje arkitekturore mbi 1900-vjeçare që ende funksionon si sistem drenazhimi.

Kuzhina që romakët mbrojnë me xhelozi

Cacio e pepe, carbonara dhe amatriciana janë tri pjata që romakët i mbrojnë nga çdo ndryshim — carbonara pa krem, amatriciana me guanciale jo me pancetta. Getoja hebraike (Ghetto), pranë Largo Argentina, ka kuzhinën romake-hebraike, me articiokat "alla giudia" të skuqura si specialitet historik. Uji i çezmave publike (nasoni) është i pijshëm dhe falas në të gjithë qytetin — shishe uji bosh mund të mbushet lirisht, gjë që pak turistë e dinë përpara se të mbërrijnë.

Vatikani, transporti dhe si mbërrin nga Tirana

Vatikani është shtet më vete brenda Romës, me kod veshjeje: shpatulla e gjunjë të mbuluara kërkohen për të hyrë në Bazilikën e Shën Pjetrit. Aeroporti Fiumicino lidhet me stacionin Termini me trenin Leonardo Express për rreth 32 minuta; Ciampino, i përdorur nga disa linja low-cost, kërkon autobus deri në qendër. Nga Tirana ka fluturime direkte të shpeshta drejt të dy aeroporteve — fluturimi zgjat vetëm rreth një orë e njëzet minuta — ndër lidhjet më të kërkuara nga udhëtarët shqiptarë, si për shkak të afërsisë ashtu edhe të komunitetit të madh shqiptar që jeton në Itali. Kalldrëmi i qendrës historike është i bukur për sy, por i vështirë për valixhe me rrota dhe këpucë të papërshtatshme.